lunes, 18 de abril de 2011
Angela.
Ella es dieferente que todas las demás.Ella jamás será un prototipo de chica ideal,ni nada por el estilo,no quiero que lo sea.Su personalidad es arroyadora,no conocerás a nadie que sea como ella,no hoy copias,no existen imitaciones,sólo hay una Ángela.Admiro una vez más su fuerza para enfrontar las mierdas de la vida,su constante sonrisa apesar de todo y su consejo para todos tus problemas.Lo que más me gusta de ella esque siempre se deja la vergüenza en casa,jamás la saca a la calle,o eso parece,simplemente alomejor no la tiene,pero me encanta,ella jamás se callará nada,dirá todo lo que piense,y eso la hará una persona aún más grande de lo que es ahora,ella es lo una de las mejores personas.
Helena,la rubia,mi niña bonita.
Escribamos juntas la canción de nuestra vida,no hace falta que el primer compás explique cuando nos conocimos simplemente la primera sonrisa a tu lado ;me gustaría un final que terminase en "juntas"...Ya cojí el ritmo,llego al estrivillo y me acuerdo de aquella tarde en la que el sol iluminaba nuestras carcajadas,o aquella noche de borrachera.Termino nuestra canción y me doy cuenta de que aún nos queda mucha vida juntas como para resumirla ahora en solo unas notas.
yusef.
Lo recibo con una sonrisa cada 1 de julio,el me mira,me esboza una sonrisa pero en sus ojos veo un ápice de nostalgia,esa nostalgia de estar a millones de kilómetros de sus padres y de sus 4 hermanos pequeños.Jamás llora,nunca le he visto derramar una lagrima,se cae y se levanta como si nada hubiese pasado,ojalá yo aprendiese a hacerlo.El nunca te pedirá nada,nunca se antojará,jamás se tirará por el suelo a patalear poruqe no le has comprado el coche teledirigido,el no se ha educado en una sociedad consumista,simplemente porque allí no hay nada que consumir.La gente que viaja dice que allí solo hay:personas,arena y cielo.nada más.El desea llegar aquí,desea bici,desea que iván lo coja en el colo,qe Adrián lo lleve en su moto,que Peki lo mime hasta más no poder...desea salir del infierno.
rapado garcía.
Carmen: se te está pasando la vida mientras tratas de buscar qué hacer con ella
Eu: lo sé
me duele
pero no sé qe hacer
Carmen: buscas y buscas y se te está pasando
no estás aprovechando el presente
tratando de pensar en futuro
deja el futuro de una vez
y sé feliz con lo que tienes
gente que te quiere
amigos
qué más quieres?
Eu: lo voy a hacer
Carmen: no lo entiendo, en serio
Eu: voy a dejar de buscar
aunqe no sepa hacerlo tu siempre sabes lo que quiero escuchar
siempre sabes lo que me pasa
como lo haces?
Carmen: me gusta ponerme en la situación de la gente
y ayudar.
domingo, 17 de abril de 2011
ilusión.
Chega a crer que a realidade de saber diferenciar entre a ambición e a ilusión marca a túa vida.Doeríame erguerme cada mañá querendo chegar a miña meta facendo dano ós demais polo medio eso é ambición, en cambio sei que espertarse cada mañá con un camiño que buscar con algo que atopar, pero chegando pouco a pouco desfrutando de todo o que atopas mentras o pescudas, eso é ilusión, a ilusión de cada día. Non sexas ambicioso non chegarás a nada sendoo en cambio se decides ser iluso, chegarás a un camiño final no que serás feliz, aprende de todo o que te atopes por ese camiño e o máis importante sorrí mentras camiñas.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



